Onderwerp van de avond: de klimaatcrisis en de noodzakelijke transitie waarvoor we als samenleving staan, bekeken door een politieke bril/perspectief en door een academische bril/bewegingsperspectief, en kritisch bevraagd door een journalistieke kijk en een actief aanwezig publiek.
Debat, met fragmenten uit de film HOME en aansluitende (h)eerlijke receptie.
Nog nooit was de publieke en politieke druk zo hoog om een akkoord te bereiken. De vraag is zelfs of de klimaatopwarming ooit nog zo'n momentum zal kennen. In elk geval: na jaren internationale voorbereidingen en weken intensieve onderhandelingen wordt een zwakke verklaring gebaard en petit comité door de Verenigde Staten, China, India, Zuid-Afrika en Brazilië. Nog geen drie bladzijden lang, zonder duidelijke engagementen. Dit is dramatisch. Het is dan ook te begrijpen dat ontwikkelingslanden dit pseudo-akkoord verwerpen.
Voorlopig zijn er geen grote doorbraken op de klimaatconferentie in Kopenhagen, behalve dat de onderhandelingen nu op het allerhoogste niveau zullen gevoerd worden.
Vanaf vandaag zal ik op regelmatige basis verslag uitbrengen over mijn deelname aan de Klimaatconferentie in Kopenhagen. Via mijn blog, Twitter en Facebook. Tot ziens.
Wat de uitkomst van de klimaattop in Kopenhagen ook zal zijn, Vlaanderen krijgt een belangrijke rol toebedeeld in deze periode van historische klimaatdiscussies. Verbaasd? Volgend jaar neemt België immers het Europees voorzitterschap op en Vlaams minister Schauvliege zal dan de vergadering van Europese milieuministers voorzitten.
