Blog
Alle Groen!-kandidaten op een lijst…
Voor de volledige kamerlijst van Groen! in Brussel-Halle-Vilvoorde:
via Groen! – Federale Verkiezingen 2010 – Kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde.
Voor de volledige lijst van Groen! voor de senaatsverkiezingen:
via Groen! – Federale Verkiezingen 2010 – Senaat.

Groen! stelt in Leuven en Brussel-Halle-Vilvoorde ambitieuze Kamerlijsten voor
BHV, much ado about nothing?
Neen hoor: BHV is een heel belangrijk dossier en wel om drie redenen:
1. Het Grondwettelijk Hof heeft al zeven jaar geleden gezegd dat de kieswetgeving moet aangepast worden anders kan ons land geen grondwettelijke verkiezingen meer organiseren.
2. Het kiesarrondissement BHV is een democratische fout want Brusselse politici kunnen stemmen ronselen in Halle-Vilvoorde.
3. Bovendien heeft dit dossier de Vlaamse en federale politiek de laatste jaren zo verziekt dat andere belangrijke dossiers zoals de strijd tegen de werkloosheid, de financiële crisis, de groene economie en de klimaatcrisis niet meer aangepakt worden.
* Waarom beperken de onderhandelaars zich niet alleen tot BHV, maar moet er direct een staatshervorming bij?
In 2008 was er al een politiek akkoord rond een kleine staatshervorming. Daarin werd onder meer afgesproken dat de Gewesten bevoegd zouden worden voor huurwetgeving en het verkeersreglement.
Daar bovenop willen de onderhandelaars een hele reeks programmapunten aanduiden die deel moeten uitmaken van een tweede, grote staatshervorming. Dit is nodig om na de verkiezingen effectief te kunnen overgaan tot een grote staatshervorming. Een belangrijk punt is hier de financieringswet die een eind wil maken aan het huidige financieringsmodel waarbij de federale staat steeds minder inkomsten krijgt voor hetzelfde takenpakket. Ook de invoering van een federale kieskring en een inperking van de politieke rol van de koning staat op deze lijst.
* Waarom wilde Groen! per sé meedoen aan de onderhandelingen?
Dat is toch de evidentie zelf: zonder akkoord over BHV kan ons land geen verkiezingen meer organiseren zonder de Grondwet te schenden. Elke democratische partij, elke politicus die zichzelf democraat noemt, heeft dan de plicht dit probleem op te lossen. Groen! heeft altijd aangegeven dat wij een onderhandelde oplossing wilden voor het probleem. Toen Koninklijk opdrachthouder Jean-Luc Dehaene ons uitnodigde om mee aan de onderhandelingstafel te zitten, zijn de groenen als enige oppositiepartij consequent gebleven en hebben zich bereid verklaard mee de verantwoordelijkheid op te nemen voor een onderhandelde oplossing. Nu de onderhandelingen getorpedeerd zijn, wachten wij af. Groen! staat klaar om het BHV-dossier op te lossen, niet om de federale regering te depanneren.
* Welke bijdrage kan Groen! aan de onderhandelingen leveren?
Zonder de groenen is er geen oplossing mogelijk want langs Nederlandstalige kant hebben de regeringspartijen CD&V en Open-VLD onvoldoende stemmen om wat men noemt een ‘bijzondere meerheid’ te leveren. Die is nodig voor het stemmen van sommige programmapunten. Zonder de groene bijdrage kan BHV gewoonweg niet gesplitst worden. Dat is dus onze belangrijkste bijdrage: het probleem BHV mee oplossen.
* Hoe verloopt de samenwerking met de Franstalige zusterpartij Ecolo?
Groen! en Ecolo zijn de enige politieke partijen die over de taalgrens heen met elkaar overleggen. Over 90% van ons programma zijn we het eens, maar over sommige communautaire punten zijn we het oneens. Daarover praten we en samen zoeken we naar een oplossing met respect voor elkaars gevoeligheden. Zoals Dehaene zelf in zijn afscheidscommuniqué meegaf: “Ik heb immers zelden een helderder illustratie meegemaakt van de basisfilosofie van mijn vader die psychiater was, namelijk dat je om de logica van je gesprekspartner te begrijpen je hun uitgangspunten moet onderkennen. Door de goede banden met Ecolo begrijpt Groen! beter dan welke andere Vlaams partij de gevoeligheden van de Franstaligen.
* Kan Groen! als kleinste partij en als enige Nederlandstalige oppositiepartij wel op tafel kloppen?
Aangezien onze groene stemmen in het Parlement nodig zijn, hebben wij voldoende kracht om onze stem aan de tafel te laten horen. Onze inbreng is zinvol en nuttig, te meer aangezien we goede banden onderhouden met alle Vlaamse partijen die mee rond tafel zaten en tegelijkertijd met Ecolo.
* De onderhandelingen zijn stopgezet, wat nu?
De bal ligt nu in het kamp van de federale regering waar tot nu toe nog altijd de liberalen deel van uitmaken ook. Opnieuw onderhandelen is voor ons pas aan de orde als het duidelijk is dat de regeringspartijen van Leterme II het over zo’n onderhandelingen eens zijn en bereid zijn het kader van Dehaene te respecteren en snelle onderhandelingen tegen een hoog ritme te voeren. Anders gaan de gesprekken toch alleen maar over de regeringscrisis en wie daar al dan niet verantwoordelijk voor is.
* Wat als de regering er niet in slaagt de onderhandelingen opnieuw op te starten?
Voor onze democratie zou dat een regelrechte ramp zijn. De meerderheidspartijen dragen dan met z’n allen een verpletterende verantwoordelijkheid. 3 jaar geleden hebben ze zich akkoord verklaard om samen in te staan voor het welvaren van ons land. De kiezer verwacht terecht dat de politici zich houden aan hun beloftes. De regering moet zo rap mogelijk orde op zaken stellen. Het is voor Groen! onaanvaardbaar dat de regeringspartijen het land verlammen, terwijl er zo veel problemen zijn die dringend moeten worden aangepakt. Denk maar aan de werkzekerheid veilig stellen, onze pensioenen betaalbaar houden, de hervorming van justitie, de aanpak van de fraude, de klimaatonderhandelingen en ga zo maar door. Het lijstje met aandachtspunten die voor de mensen belangrijk zijn, wordt met de dag groter.
overgenomen van: http://groen.be/bhv/default.aspx

De Morgen Verkiezingen 2010 – Freya Piryns trekt Senaatslijst voor Groen! (1103507)
Flashmob in het Centraal Station
Flashmob in het Centraal Station.
11.11.11 heeft actie gevoerd in het Centraal Station in Brussel. Acteurs en zangers hadden zich onder de reizigers gemengd. Op een bepaald moment begonnen zangers “Bicycle” van Queen te zingen en breidde de actie zich uit over heel de centrale hal, een zogenaamde flashmob. 11.11.11 wil met de actie de aandacht vestigen op de Milleniumdoelstellingen. (beelden VRT – 11/05/10)

9 mei
Met de crisis in Griekenland en een Euro onder zware druk, zou een mens bijna vergeten dat het vandaag ook een feestdag is. Vandaag, zoals elk jaar op 9 mei, is het immers ’Dag van Europa’. Vandaag is het de dag waarop Robert Schuman in 1950 zijn voorstel deed om een Europees samenwerkingsverband op te zetten. Inmiddels een ‘Europese Unie’ van mensen die zouden moeten kunnen leven in vrijheid, vrede en solidariteit. Een Unie met een hele grote diversiteit aan landen, maar ook met één heel eigen volkslied. Een lied waarvan mijn zoontje alvast de tonen kent en verder zoekt op zijn gitaar…

“La vie est belle”
Er was eens een meisje dat Sili heette. Op twee krukken probeerde ze wat de jongens haar voordeden: ze verkocht ‘de Zon’. Met succes. Want ondanks haar handicap en het aanhoudende getreiter en geweld van de andere krantenverkopers werd zij de beste van Dakar… Zo vertelt Djibril Diop Mambety in 1998 met zijn film “La petite vendeuse de Soleil”, een prachtig document in een reeks films over mensen die volgens de regisseur ‘naief genoeg zijn om moedig te blijven’.
Ik heb “La Petite vendeuse de Soleil”, net als vele andere films uit Afrika, leren kennen op het Afrika Filmfestival van Leuven. Dat festival is vandaag aan haar 15de editie toe en heeft in de voorbije jaren een onmiskenbare steen bijgedragen aan de realisatie van de interculturele wereldsamenleving. Door films uit Afrika, de Arabische wereld en de diaspora te programmeren, heeft het festival immers stemmen naar Vlaanderen gebracht die hier anders nauwelijks tot helemaal niet zouden zijn gehoord.
Aanstaande vrijdag vangt het 15de festival aan met “Shirley Adams”, een film uit 2009 van de jonge Zuid-Afrikaan Oliver Hermanus. Bijzondere aandacht gaat dit jaar ook naar producties uit en over Congo. Zo staat de eerste Congolese langspeelfilm “La vie est belle” ook nog eens op het programma. Deze film uit 1987 van Benoit Lamy en Mweze Ngangura verbeeldt het verhaal van een arme boer die naar Kinshasa trekt om er zijn geluk als muzikant te vinden…
Meer informatie over het Afrika Filmfestival is te vinden op: www.afrikafilmfestival.be.










