De uittredende regering heeft nagelaten krachtige maatregelen te nemen om een nieuwe bankencrisis te vermijden. Nochtans, met de huidige financiële crisis en begrotingsproblemen kan ons land geen tweede carte blanche aan. Groen! fractieleider en nu lijsttrekker Antwerpen Meyrem Almaci: ?Wanneer Yves Leterme zegt dat de vorige regering de bankencrisis goed heeft aangepakt, slaat hij de bal volledig mis. De regering heeft wel de banken van het faillissement gered, maar door ze uit te verkopen en tegelijk niets te doen om een herhaling van die bankencrisis te vermijden. De regering heeft gewoon lucht gepompt in een lekke fietsband, zonder het gat in de band te repareren. Obama en Merkel hebben tenminste wel begrepen dat er een gat is dat moet gestopt worden.?

Is het onnozel, naïef, romantisch, of juist realistisch om te stellen dat we in “onze” welvaartsmaatschappij een aantal stappen terug moeten zetten?  Af en toe een enkele kwaliteitskrant die hierover bericht. Bijvoorbeeld enkele maanden geleden dat er in Wallonië momenteel Brabantse trekpaarden moeten worden ingezet om reuzegrote boomstammen te gaan slepen waar geen machines meer kunnen komen. En dit weekend lees ik dat in Gent schapen worden ingezet als grasmaaiers. Liever daarnaar verwijzen dan naar het artikel een bladzijde verder waarin gewaarschuwd wordt voor politieke ”vrouwen op de rand van de glazen afgrond”.

Ik weet niet hoeveel politieke moed het vergt om structureel te kiezen voor arbeidsintensieve jobs, zodat bijvoorbeeld ook laaggeschoolden  kansen maken in deze keiharde samenleving.

Hoe zou het zijn als we ervoor pleiten om meer laaggeschoolden (die hoe langer hoe minder aan de bak komen in een gedigitaliseerde samenleving) opnieuw kansen te geven? Is bijvoorbeeld het werk misschien minder goed gedaan als je twee mannen of vrouwen met grote borstels i.p.v. één man met een stinkende blaasmachine de straten laat kuisen? Of zijn werk, inkomen, zelfrespect,  schonere lucht, en het voortbestaan van de planeet onbelangrijke items op de politieke agenda?  Hoeveel positieve energie zou dit opleveren voor de kwaliteit van ons dagdagelijks leven?

Een ongebreidelde vrije markt en exuberant kapitalistisch denken hebben ons decennialang voorgehouden dat de consumptie van goederen en diensten een grenzeloze burgerplicht was. De wereldwijde financiële crisis is  een gelegenheid om het hele systeem in vraag te stellen, maar we raken niet echt ver in die analyse.

De economie moet blijkbaar kost wat kost blijven groeien, al begint men begrippen als duurzaamheid en efficiënt energiegebruik wel van Groen! over te nemen. Toch is er een aanvoelen dat men ergens op  moet besparen, en gemakshalve richten sommigen dan alle pijlen op het overheidsapparaat. Is dat niet wat populistisch? Ik zal niet ontkennen dat de overheid efficiënter kan werken - vanuit mijn job heb ik er van heel dichtbij mee te maken en zie ik o.a. de overlappende bevoegdheidsverdelingen en verschillen in taal en cultuur als oorzaak van veel problemen – maar ik vrees dat mensen niet beseffen dat het kunnen nuttigen van onze welvaart en welzijn juist geschraagd wordt door al die verschillende overheidsorganen. Die staan trouwens niet alleen in voor de inning van belastingen, maar ook voor een billijke toewijzing van allerlei uitkeringen in de sociale zekerheid (kinderbijslag, pensioenen).

Hoe zouden die duizenden werkmensen zich nu voelen eigenlijk?  En wat het kan betekenen om niet alle gepensioneerde ambtenaren te vervangen, kunnen verpleegkundigen u getuigen: degenen die overblijven, moeten nog harder werken, geraken soms overbelast en dat komt de dienstverlening niet echt ten goede.

Het Groen!e verkiezingsprogramma est arrivé. Positieve energie in overvloed, maar nog maar drie weken en twee dagen te gaan tot 13 juni. Facebook heropgestart, ook deze blog moet opnieuw floreren, dingen waar ik eigenlijk als zesvijfde werkende moeder van drie opgroeiende kinderen normaal gezien geen tijd voor heb. Maar deze verkiezingen zijn te belangrijk, we kunnen niet aan de kant blijven staan. Het gaat uiteraard om veel meer dan BHV. Groene, duurzame economie en tewerkstelling, sociale zekerheid, toegankelijke gezondheidszorg en leefbare pensioenen voor iedereen staan op de helling. Te midden van mondiale banken- en andere crisissen proberen heroïsche mannen en vrouwen stand te houden en zichzelf en/of hun kinderen over de grens te tillen. In mijn zoektocht naar gerechtigheid kwam ik tot de ontdekking dat er ministers en kabinetten zijn die schijnbaar in het geheel niet meer functioneren. Asiel en migratie van Melchoir Wathelet (CDH)? Enkel verkiezingspropaganda te vinden. Kunnen zij campagne voeren op uw en mijn belastinggeld terwijl wij verlof of recup moeten nemen om de politieke hort op te gaan? Benieuwd wat De Croo junior en de blauwe konijntjes daarvan vinden, en of hun soortgenoten aan dezelfde ziekte lijden.

* Titel ontleend aan onze goede vrienden The Ramones

Voor de zoveelste keer blijkt dat er in Vlaanderen meer energie verspild wordt dan in de rest van Europa. Een groot Vlaams isolatieplan waarbij jaarlijks 100.000 woningen geïsoleerd worden zodat de energiefactuur van de gezinnen eindelijk daalt en de CO2-uitstoot van ons woningpark decimeert en tegelijk jobs gecreëerd worden, is dringend nodig. Om de gezinnen aan te moedigen meer werk te maken van energiebesparing, kan best het derdebetalersysteem worden ingevoerd. De overheid zelf moet het goede voorbeeld geven.

Groen! is enthousiast over het manifest ?Een nieuwe start voor de politiek? dat OpenVLD vandaag bekendmaakte, één dag nadat Groen! in haar programma een gelijkaardig plan lanceerde. De partij stelde gisteren haar programma voor, dat een volledig hoofdstuk over Integere politiek bevat met 35 concrete voorstellen (zie bijlage).

Deze verkiezingen startten niet echt onder een gunstig gesternte. Maar de politiek loslaten, of opnieuw uit handen geven aan politici met ‘simpele’ oplossingen voor alles, dát is zeker geen goed idee.

Een groene stem kan volgens mij wel een verschil maken. Een groene stem staat immers voor een duidelijke keuze: het  is een keuze voor politici die integer en constructief aan de slag willen.

Een groene stem is kiezen voor Vlaanderen, maar zonder de deur op de neus van de wereld dicht te slaan. Het is kiezen voor dialoog en ‘win-win’ oplossingen die alle inwoners van dit land ten goede komen. Een groene stem is kiezen voor een staatshervorming die zowel gemeenschappen, gewesten als de federale staat de middelen geeft om beter  te functioneren. Een groene stem is opteren voor een splitsing van BHV en voor een federale kieskring gekoppeld aan de afschaffing van de Senaat.

Een groene stem is ook kiezen voor een voor een ambitieus energie- en klimaatbeleid, en daarmee  ook voor een innovatieve en een proactieve groene economie die meer banen zal creëren. Zo kunnen groene investeringen in bijvoorbeeld de bouwsector zorgen voor heel wat meer jobs. Bovendien maken energieneutrale gebouwen en woningen ons minder afhankelijk van kernenergie en andere fossiele brandstoffen.  Groene investeringen in de bouwsector kunnen dan ook zorgen voor minder CO2 in de lucht, en betekenen, last but not least, ook besparingen op persoonlijke energiefacturen.

Een groene stem is tenslotte ook een uitgesproken stem voor volgehouden solidariteit. Het is een stem voor een sterke sociale zekerheid en een doortastend armoedebeleid. Een groene stem is kiezen voor verantwoordelijkheid jegens álle mensen: in Vlaanderen, in België, in Europa, en in de nog veel grotere wereld daarbuiten.

In de kieskring Leuven trekken we voor Groen! met een sterke ploeg naar de kiezers. Een ploeg vol positieve energie! Om zondag 13 juni groen te kleuren en te kiezen voor een ‘andere’ politiek, een mét toekomst.

Voor het volledige programma van Groen! voor de verkiezingen 2010, zie:  http://www.groen.be/uploads/programma/Groen_verkiezingsprogramma_2010.pdf .

 

Ook Groen! trekt de communautaire kaart.

Met nog drie weken te gaan, is de tijd voor inhoud aangebroken. Met heel veel positieve energie lanceert Groen! vandaag haar verkiezingsprogramma met een duidelijke visie op waar dit land naartoe moet en met tal van concrete en betaalbare voorstellen. In de volgende legislatuur wil Groen! met een integere politieke aanpak meteen de dialoog opstarten om de communautaire knopen te ontwarren en zo snel mogelijk tot oplossingen te komen om de economie aan te zwengelen, jobs te creëren en de stijgende armoede terug te dringen.

Nu het verkiezingen zijn, heb ik maar de koe bij de horens gevat en besloten dat het meer zin heeft om in te stappen in Groen!Web dan een blog te laten bestaan die ik toch niet onderhoud. Allen naar http://www.tinnevanderstraeten.be Alles staat er nog niet op, maar ik zal hem aanvullen, en vooral beter bijhouden. [...]

Gisterenavond organiseerden de burgemeesters van Kampenhout, Zemst en Steenokkerzeel een informatieavond ‘over de optimalisering van Ring 0′. Sprekers waren er vanuit de provincie Vlaams-Brabant en van de ‘afdeling wegen en verkeer’ van het Vlaamse Gewest.
Eloi Glorieux, tot 2009 Vlaams Parlementslid voor Groen!, werkte in 2008 al verschillende alternatieve voorstellen uit voor de ontwikkeling van onze regio. Alleen vertrok hij van andere uitgangspunten dan de Vlaamse Regering. Het was schrijnend dat de vragen op de informatie-avond vooral bezorgdheid over de ‘voorziene ontwikkelingen’ bevatten. Maar die discussie is dus al langer beslecht, in het voordeel van ongebreidelde groei van het verkeer, en onvermijdelijk in het nadeel van de leefbaarheid in onze regio….
De optimalisering van de Ring kan alleen mits een multi-modale aanpak. Dat was het uitgangspunt van alle sprekers. Niet alleen het wagen-en vrachtverkeer, maar ook het openbaar vervoer én de fiets moeten worden meegenomen in de studies. Dat klinkt goed, maar de rest van de avond ging het hoofdzakelijk over mogelijke aanpassingen aan de Ring, met dien verstande dat die aanpassingen moeten toelaten om de huidige files op te lossen en de ‘onvermijdelijke’ toename van het verkeer op te vangen.
Over de uitgangspunten die aan de basis van de studie liggen wordt niet langer gesproken. De regio rond de luchthaven is en blijft een economische groeipool, met hoofdzakelijk logistieke activiteiten die veel verkeer genereren. Om die ontwikkelingen alle kansen te geven moet de infrastructuur worden aangepast. En dat betekent allicht meer beton, bredere (ring)wegen en misschien zelfs een totale nieuwe ‘buitenring’ die men heeft opgevist van een oud gewestplan. Die mogelijkheden worden nu onderzocht in een mobiliteitsstudie….

download hier het dossier voor de alternatieven voor de Ring

klik op de afbeelding voor groot formaat

Bank van België

Vrijdag, brugdag. Mijn fotografie studerende zoon zoekt beelden voor het thema architectuur. Brussel dan maar? Europese wijk… Indrukwekkende gebouwen genoeg. Of zijn het gebouwen die de indruk wekken?

Brussel

Originally uploaded by woutertorbeyns

Ik ben een gedreven groene Vlaamse vrouw met Marokkaanse roots.
Ik heb vier kinderen en werk als sociaal verpleegkundige in het psycho-sociaal centrum te Leuven.
Daarnaast ben ik reeds 16 jaar gemeenteraadslid voor Groen! in Leuven. Na heel wat ervaring op lokaal niveau opgedaan te hebben, ben ik nu bereid en gemotiveerd om voor U naar de Senaat te gaan.
Ik sta op de 3de Plaats van de Senaat voor Groen!

Stem zondag de 13de op Lijst nr 13

Groen! heeft uw stem nodig om voor alle burgers een sociaal menswaardig en rechtvaardig beleid uit te werken.

Ik heb een droom, een droom die ik met Groen! deel. Een droom waarin wij mensen respectvol met elkaar omgaan en respect hebben voor het kostbaarste dat we hebben: onze Aarde. Ik droom ervan dat elke mens op deze planeet gelijke kansen krijgt om zich te ontwikkelen. Samen kunnen we hier en nu aan deze droom werken.

Door te kiezen voor hernieuwbaar energie,
Door groene duurzame jobs te creëren
Door armoede echt aan te pakken en mensen op een menswaardige manier te behandelen.
Kies groen, kies ecologisch het is gewoon logisch

We hebben opnieuw een overzichtje gemaakt van het werk van onze raadsleden, en wel voor de maanden december, januari, februari en maart. De vroegere fractiebrieven kun je hier vinden.

Vandaag  vindt in Brussel de “Pride” -de vroegere “Lesbian and Gay Pride”- plaats, de jaarlijkse feestelijke optocht van holebi’s (en ook veel hetero’s). Zoals elk jaar zal er weer een stevige groene delegatie aanwezig zijn tijdens de Pride. Zelf ga ik ook weer mee. Een van de centrale eisen van de Pride van dit jaar ligt mij immers zeer nauw aan het hart, met name de eis om te komen tot een volwaardige ouderschapsregeling voor holebi’s. Nu kun je als meemoeder in een lesbisch koppel enkel gebruik maken van stiefouderadoptie om zo een juridische band te krijgen met het kind van de biologische moeder. Het wordt hoog tijd dat een meemoeder het kind volwaardig kan erkennen, zoals een heterovader dat kan. Zo wordt een kind geboren in een lesbische relatie ook meteen officieel een kind van de moeder en de meemoeder. Groen! verdedigt dat standpunt al lang.

Meyrem Almaci heeft trouwens in de vorige legislatuur een voorstel ingediend dat ouderschapsverlof opentrekt naar partners van het gelijke geslacht. Dat wetsvoorstel biedt een constructieve oplossing voor een oud zeer. Het heeft als doelstelling om het zogenaamde vaderschapsverlof van 10 dagen, officieel ‘verlof bij geboorte’, onder bepaalde voorwaarden ook toe te kennen aan een partner van hetzelfde geslacht, in praktijk de meemoeders, de lesbische partners van de biologische moeder van het kind.

Een andere centrale eis van de Pride vandaag is een sterke Europese kaderrichtlijn over antidiscriminatie. Met die richtlijn komt er een ruime bescherming tegen discriminatie, niet alleen op de arbeidsmarkt, maar bv. ook in het onderwijs en de gezondheidszorg. In België wordt die richtlijn al toegepast, maar voor andere lidstaten is dat nog lang niet het geval. Zo heeft mijn collega Stijn Bex  bij een gelijkaardige optocht in het Poolse Krakau aan den lijve kunnen ondervinden dat de situatie in andere lidstaten vaak nog bedroevend is. En nu België binnenkort voorzitter van de EU wordt, is het signaal van de Pride des te belangrijker. Wij willen met Groen! dat de Belgische regering van de volwaardige omzetting van die richtlijn in alle EU-lidstaten een prioriteit maakt.

Het voordeel van een regering die valt is dat de verkiezingscampagne niet te lang duurt.

Ook deze keer had ik de partij laten weten dat ik beschikbaar was om op de landelijke Senaatslijst te staan. Het werd de 8ste opvolgersplaats voor de Senaat. Met mijn kandidatuur wil ik aan al wie mij kent van mijn inzet voor hernieuwbare energie,  molenzorg, samenhuizen en coöperatief ondernemen laten weten dat volgens mij Groen! de partij is die het best hierbij past. Niet meer, niet minder.

Net zoals bij de vorige verkiezingen verdwijn ik 4 dagen om de klas van mijn jongste dochter van voedsel te voorzien. Vorig jaar gingen ze landmeten in de Hoge Venen, dit jaar gaan ze naar Chartres op een cultuur-historisch bezoek.

Erik Torbeyns, 10de opvolger op 13 juni (foto: Jo Cops)

Vandaag is het zondag op een donderdag. Ideaal om een fotoshoot te organiseren, en om de formaliteiten te vervullen om de lijst in te dienen. Afspraak om 9u30 in Brussel op het partijsecretariaat. Blij weerzien met kandidaten uit alle hoeken van onze provincie. Al zat niemand te wachten op nieuwe verkiezingen… als het dan toch moet, dan staan we er weer klaar voor. Het blijft toch een beetje een ploegsport. De ambiance zit erin, we worden deftig gepoederd om niet te weerkaatsen op de foto’s. Het filmpje opnemen is minder mijn ding, maar ik betrouw op onze technieker voor de montage… Nu is het uitkijken naar de resultaten… Wordt ongetwijfeld vervolgd.

Ik geef toe, ik heb getwijfeld om nog eens op de lijst te staan. Heeft het nog wel zin, als er weer eens een regering valt? Niet omdat men het niet eens is over hoe we de armoede gaan aanpakken, of over maatregelen tegen de klimaatverandering, of het oplossen van de economische problemen in dit land. Het is (opnieuw) Brussel-Halle-Vilvoorde, of bij uitbreiding, onze staatsstructuur die roet in het eten gooit. Vlaamse en Franstalige politici slagen er maar niet in om dit land samen goed te besturen. Dus moet de kiezer het maar oplossen… Nog geen jaar na de gewestverkiezingen, nog geen drie jaar na de laatste federale verkiezingen. Een mens zou van minder verkiezingen moe worden.

Maar ik doe dus mee. Omdat de democratie me lief is. Omdat het misschien ooit toch eens zal veranderen, en het verstand terug aan de macht mag komen. Omdat er misschien een moment komt dat politiekers over alle grenzen heen gaan inzien dat onze staatsstructuur en het oplossen van BHV slechts middelen zijn om de echte problemen in dit land aan te pakken. De toenemende armoede , duurzame en betaalbare energievoorziening, goede afspraken over asiel en migratie, een groene economie, de aanpak van de fiscale fraude, een klimaatplan… Dus ja, we moeten een compromis vinden om BHV te splitsen, en nog eens goed afspreken wie er juist voor wat bevoegd is. En dan moeten we eindelijk aan de slag. 3 jaar stilstand is meer dan genoeg geweest om 5 minuten politieke moed te vinden. Er moet overlegd worden tussen de partijen die nog echt willen praten en die zich vooral met de echte problemen willen bezighouden.

Tinne Van der Straeten trekt opnieuw de Groen!-lijst voor de kamer in Brussel-Halle-Vilvoorde. Bart Staes, Europees Parlementslid, steunt onze lijst uitdrukkelijk als lijstduwer.  Twee van onze beste parlementsleden die hun kracht op één lijst bundelen, omdat Groen! bij uitstek in Brussel-Halle-Vilvoorde wil meewerken aan oplossingen.

Die lijst wil ik dus steunen. Vanop een weliswaar bescheiden 10de opvolgersplaats. Maar vorig jaar koos u me al als eerste opvolger voor Groen! in het Vlaamse Parlement, dat geeft me het vertrouwen dat ik ook nu op uw stem mag rekenen. Om het beste vrouwelijke parlementslid opnieuw in de kamer van volksvertegenwoordigers te krijgen.

Stem op lijst 13 op 13/6 .