Blog
Eén bedenking en 6 redenen waarom ik op 13 juni uw stem vraag.
Nog enkele uren en u kan bepalen wie er de komende jaren vorm geeft aan het beleid. Deze campagne was kort en krachtig. En net iets te kort om de concrete plannen van alle partijen grondig te evalueren. Ik had graag ook de personen in beeld gekregen die alle plannen zullen moeten uitvoeren. Heeft elke partij wel de vrouwen en mannen die de beloften kunnen waarmaken? Iets om over na te denken vooraleer u uw keuze hard maakt.
AAN U DE KEUZE
Twee weken terug ontmoette ik een jonge, sympathieke en goed opgeleide jongeman. Een filosoof van opleiding. Op deze blog schreef ik geschokt te zijn dat zo iemand aangaf NVA te zullen stemmen. Doorslaggevend voor hen was hun houding t.o.v. de uitkeringsggerechtigden. Hij motiveerde zijn stemgedrag specifiek door te verwijzen naar een of andere conservatieve filosoof. Toevallig vond ik in de DS een uitstekend artikel van John Vandaele en Rik Coolsaet. Hierin wordt duidelijk gemaakt dat NVA oude trucs toepast: cadeaus voor de rijken, en -nog maar eens- meppen op de arme sloebers. Deze praktijk omhullen ze met de dure woorden van de Britse conservatief Theodore Dalrymple. Het volledige artikel kan je hier lezen. Een aanrader. Dat is de inzet waar we zondag voor stemmen: voor of tegen de verzorgingsstaat.

Milieurapport Regering Leterme: zowat de slechtste regering ooit
ZE WILLEN WEL, KUNNEN, MAAR MOGEN NIET
Vandaag een 10- tal woon-en zorgcentra in het Leuvense in 7 haasten het volgende gemaild: “Het artikel in De Standaard over bejaarden die in woon- en zorgcentra leven en die de kans niet krijgen om te gaan stemmen heeft mij behoorlijk aangegrepen. Ik ben verpleegkundige, ken de werkdruk en begrijp dat het moeilijk is om iedereen te mobiliseren, maar ik zou mij zondag wat graag als vrijwilliger inzetten om naar uw instelling en/ of andere te komen en bewoners hetzij met mijn auto hetzij te voet met de rolstoel naar het stembureau te begeleiden. Maar omdat ik zelf kandidaat ben op de kamerlijst van Groen! ligt dat misschien wat moeilijk. Ik heb echter al eens links (en rechts) nagevraagd binnen (en buiten) de partij en er zijn heel wat mensen die niet op de verkiezingslijst staan die willen afkomen om de bewoners die dat wensen mee te nemen. Dit alles geheel vrijblijvend zonder wie dan ook onder druk te zetten of te beïnvloeden.Als u op ons voorstel wil ingaan, kunt u het mij per kerende mailen ofwel bellen naar mijn GSM.”
Was heel blij met volgende return: “ Vanuit de woonzorgcentra van OCMW-Leuven hebben we echter alle mogelijke inspanningen gedaan om de bewoners die kunnen, naar de stembus te begeleiden via aangepast vervoer en extra begeleiding. In die zin hebben we geen vrijwilligers meer nodig voor deze “activiteit”.
Positieve energie!

‘Vierkant voor solidariteit’
Zoals voor lezers van deze blog al wel duidelijk zal zijn geworden, geloof ik het ook. Ik denk inderdaad dat we verder zullen evolueren naar een wereld waarin de natiestaat als belangrijkste politieke referentie verdwijnt, en dat ‘nieuwe’ omschrijvingen als Europa in de toekomst alleen maar belangrijker zullen worden.
Anders dan de NV-A zie ik in deze ‘evolutie’ echter geen rechtvaardiging voor de roep om een onafhankelijk Vlaanderen. Laat staan dat ik ervan overtuigd zou zijn dat de wereld ook maar een klein beetje beter zou worden van het beklemtonen van wat mensen van elkaar onderscheidt. En laat staan dat ik, net als NV-A, zou willen geloven dat de welvaart van de ene alleen maar zou kunnen gegarandeerd worden op de kop van de ander.
Neen. Ik geloof niet dat samenlevingen er baat bij hebben om ongelijkheid te vermeerderen. Wel integendeel: ik geloof dat de toekomst van een welvarende ‘Europese’ samenleving zal afhangen van de mate waarin we erin zullen slagen mensen te behoeden voor ‘verongelijking’ en ‘uitsluiting’.
Want zoveel is, zoals ook Rik Coolsaet en John Vandaele vandaag in de Standaard onder de aandacht brengen, duidelijk: “hoe groter de inkomensongelijkheid in samenlevingen, hoe meer mentale ziektes, vetzucht, tienerzwangerschappen, geweld, gevangenen, en hoe minder lang de mensen er leven”.
Ik ga dan ook ‘vierkant voor solidariteit’ om het eens met de woorden van het ACV te zeggen. Want zoveel is ook zeker: als Meyrem Almaci afgelopen week een oprechte oproep richtte aan SP-A om samen te bekijken hoe we de sociale zekerheid na 14 juni kunnen versterken, dan denk ik dat het belangrijk is om deze oproep open te trekken naar álle progressieve krachten in Vlaanderen en in dit land.
Duurzame investeringen zullen volgens mij leiden tot meer rechtvaardigheid zoals alleen rechtvaardigheid de duurzaamheid van geleverde inspanningen zal kunnen veilig stellen. Maar het spreekt voor zich: voor de realisatie van een politiek van rechtvaardige duurzaamheid zullen de krachten van vele verschillende actoren, werknemers én werkgevers, moeten geconcerteerd worden, veel meer dan ooit tevoren en over vele ‘traditionele’ scheidingslijnen heen.

Optrekken laagste uitkeringen topprioriteit voor Groen!
Groene oplossingen voor oliedumping in zee
Groen! wil een sterke openbare omroep en steunt vakbondseisen
mv van de bakker
Originally uploaded by woutertorbeyns
Een mooie foto gemaakt door mijn zoon. Soms zeggen beelden meer dan woorden.

Hoe zorgen we voor 125.000 jobs tegen 2015? Deze vier hefbomen zullen het verschil maken.
In tijden van vergrijzing, economische crisis en klimaatcrisis is het cruciaal om te investeren in een duurzame economie die 125 000 mensen uitzicht biedt op kwaliteitsvol werk. Groen! voerde hier de voorbije dagen actie rond om duidelijk te maken dat het geen illusie is maar de meest realistische piste voor de korte termijn. Als onze volgende regering volop de kaart trekt van de groene economie, kunnen er tegen 2015 tot 125.000 jobs bijkomende duurzame jobs gecreëerd worden.
Groen! stelt vier hefbomen voor duurzame jobs die bij ons blijven voor:
Groen! roept sp.a op om samen een groen-rode as te vormen om sociale zekerheid te versterken
Groen! wil positieve energie voor de social profit sector
Met een stem voor Groen!…
In 2007 schreef ik op deze blog hoe “de uitdaging van een doorgedreven bestrijding van de klimaatproblemen kansen biedt op een nieuwe economie die groeikansen geeft aan de levenskwaliteit en aan de werkzekerheid van mensen. In Duitsland zijn er nu al 1,5 miljoen banen in de ecologische sector of 3.8% van alle jobs. Daardoor is de ecosector vandaag in Duitsland al belangrijker dan de automobielsector...”
Ondertussen zijn we drie jaar verder, en hebben de economische en financiële crisis zich heel scherp laten voelen. Bewustheid over de noodzaak van een ‘groene’ economie is er in Vlaanderen en België dan ook al wel iets meer, maar van een proactieve politieke keuze voor duurzaamheid lijkt nog altijd geen sprake. Nochtans is het nu wel zeker: als de volgende regering volop de kaart trekt van een ‘vergroening’ van de economie, kunnen er tegen 2015 125.000 bijkomende duurzame jobs gecreëerd worden.
Zo steunt Groen! het voorstel van het Verbond van Belgische Ondernemingen(VBO) om tegen 2015 alle overheidsgebouwen te voorzien van hoogrendementsbeglazing, isolerende daken en energie-efficiënte verwarmingssystemen, en om tegen 2020 in elke regio een ambitieus renovatiebeleid voor het ganse bestaande gebouwenpark te implementeren. Groen! steunt dit voorstel omdat het goed is voor het milieu, maar uiteraard ook omdat deze keuze ermee voor zal zorgen dat de bouwmarkt niet stilvalt en er tegen 2020 10.000 banen bij kunnen komen.
Groen! pleit overigens ook voor een vermindering van de belasting op arbeid, en kiest in plaats voor een ‘groene fiscaliteit’: de lasten op arbeid verschuiven naar lasten op milieuvervuilende producten zonder meerwaarde voor de samenleving. Groen! kiest voor een ander soort fiscaliteit omdat ze goed is voor de ‘omgeving’, maar ook omdat een lastenverlaging op arbeid volgens het Federaal Planbureau ruimte kan maken voor maar liefst 70.000 nieuwe jobs.
Het is anno 2010 hoog tijd om de koe bij de horens te vatten, in plaats van misschien nog eens drie jaar langer aan te modderen. Investeren in een doorgedreven ‘vergroening’ van de hele economie is de boodschap. Het is immers de enige rechtvaardige manier om het ecologisch welzijn en de sociale welvaart van mensen in Vlaanderen en in België veilig te stellen.
Met een stem voor Groen! zal de toekomst van dit land er na 13 juni 2010 ook écht weer toe doen.

internationale solidariteit
Zaterdagavond hoorde ik op een terras gezeten tussen een Joodse en een Islamitische zestiger hoe broederlijk beide culturen vroeger samenleefden in Israel. Volgens hen tot het moment dat Europeanen en Amerikanen dat beeld kwamen verstoren na WOII, met het stichten van een Zionistische staat. Maar ook nu zijn er gelukkig heel wat Joden die rationeel denken en de agressie van sommigen hun landgenoten veroordelen. Luisteren naar mekaar en de dialoog aangaan zijn daar - net als hier – de enige methoden die een duurzame oplossing in een win - win situatie voor alle partijen kunnen tot stand brengen.
Tijdens het verkiezingscongres in Gent gaf Eva Brems net als de andere lijsttrekkers aan op welke punten Groen! een meerwaarde biedt. Haar motief is uiteraard die van de noodzakelijke internationale solidariteit.
In De Standaard van vandaag lees ik dat de regering in Sudan keihard terugslaat tegen een staking van de dokters. De opleiding en de uitrusting van de artsen zijn er slecht en voor de maand mei werd amper de helft van hun lonen uitbetaald. Hun regering geeft slechts 3 a 4 % uit aan gezondheidszorg en onderwijs, terwijl er 95 % naar de veiligheidsdiensten en het leger gaat.
Laat ons hopen dat wij 14 juni wakker worden in een land waar politici, gesteund door de bevolking en de beroeps- en andere organisaties uit het middenveld, terug de handen vrij krijgen om ook dergelijke problemen aan te pakken.

Vandaag werk maken van 125.000 duurzame jobs van morgen
Fatiha op de verkiezingsmeeting

Gisteren was Fatiha op de verkiezingsmeeting van Groen! in Gent. En daar kon ze Ecolo-voorzitter Jean-Michel Javaux strikken voor een foto. (Foto: Dirk Vos)
Fatiha bij viering Jeanne Devos

Voorbije week was Fatiha aanwezig bij de viering van het ereburgerschap van Leuven voor Zuster Jeanne Devos. (Foto: Lieve Snellings)
Ecologie + Economie = Jobs²
Volgens mij zijn economie en ecologie onlosmakelijk met elkaar verbonden, ze zijn elkaars bondgenoten. Duurzaam ondernemen zal het verschil maken en biedt garanties op werk. Onze economie speelt zich af binnen het ecologische systeem van onze aarde, we kunnen niet anders dan die realiteit in rekening brengen. Op wereldvlak, in Europa, in België, in Vlaanderen ...
Waar een wil is…
2010 is uitgeroepen tot het ‘Europees jaar ter bestrijding van de armoede en de sociale uitsluiting’. Maar uitgerekend op het ogenblik dat België het voorzitterschap van de Europese Unie zal opnemen, gaat het helemaal niet goed met de armoede in België.
Zo leeft 15% van de gezinnen in België onder de armoedegrens, en moeten almaar meer mensen een beroep doen op het OCMW. Steeds meer mensen hebben ook te kampen met betaalproblemen, vaak voor basisvoorzieningen als huur en energie. In 2009 konden 122.749 gezinnen in Vlaanderen hun gas en electriciteit niet betalen, 22.000 meer dan een jaar eerder. Meer dan 110.000 mensen moesten in 2009 een beroep doen op voedselbanken.
De barometer van de armoede staat op onweer. En dat is alleen al vanuit moreel standpunt onaanvaardbaar. België is immers nog steeds één van de rijkste landen ter wereld, en Vlaanderen nog altijd een zeer welvarende regio.
Voor Groen! is de bestrijding van de armoede dan ook een topprioriteit. Tegenover het onrecht van de groeiende armoede kiezen we voor een samenleving gebaseerd op sociale rechtvaardigheid, met een sterke solidariteit. We willen een samenleving met minder ongelijkheid, die de grondrechten van haar inwoners waarborgt.
En dat kan allemaal. Het kan door de minimumuitkeringen boven de Europese armoedegrens te brengen en de uitkeringen welvaartsvast te maken. Het kan door door betere bescherming tegen overkreditering en een beleid rond de bestrijding van de energie-armoede. Het kan door kinderarmoede actiever aan te pakken…
Het kan allemaal. Met voldoende echte politieke wil, is er ook uit de armoede een weg.








